جملات کوتاه عاشقانه غمگین

[pooya]

دوستان جملات کوتاه عاشقانه غمگین ، جدایی و ... رو در این پست قرار بدین
ممنونم
جملات ناب عاشقانه و وصال رو در انجمن قبلی پست کنین
درانجمن سخنان عاشقانه

[pooya]

يادته اون عشق رسوا يادته

اون همه ديوونگي ها يادته

تو مي گفتي كه گناه مقدسه

اول و آخر هر عشق هوسه

آدما آخ آدماي روزگار

چي مي مونه از شماها يادگار

[pooya]

پنج ساعت مانده به تو

قدمهایم پنج ساعت و دستهایم

که دیگر تو را نمی بینند

تاریخ مصرف عمری که عاشقانه گذشت!

ببین چگونه آرامم نمی کند این چتر؟

کجا نمی روی؟

چتر را که از تو می خریدم

می دانستم همیشه هوایش هوایت را خواهد داشت

تنها هوایت

هوای مرا نداشت

- مرا که همیشه در هوای تو بودم-.

[pooya]

عشق را چون ماهی دریا های آزاد
لغزنده باید دید
عشق را چون تیره و تارهای طوفان
مبهم باید دید
عشق را همچو شقایق های وحشی
مغرور باید دید
عشق را همچون پرستو های مهاجر
رفتنی باید دید
لیک عشق را با امید باید دید

[pooya]

باور کن

عشق من پاک است باور کن بیا

دیو غم را کورکن کر کن بیا

مُردم از این التهاب عاشقی

درد دوری را تو آخر کن بیا

اجازه من شفاهی عاجزم

درس عشقم را تو ازبر کن بیا

تا بلوغ عشقمان راه کمی است

نغمه ی عشاق را سر کن بیا

تا ابد من عاشق زار توام

حرف هایم را تو باور کن بیا


شاعر پدرام مجيدی

[pooya]

من میان کوچه های بی کسی

خلوتم را با تو قست می کنم

گرچه از من روی گردانی هنوز

رو به تو از روی عادت می کنم

یک سبد نذرو دعا دارم ولی

در میان کوچه ها جا مانده است

من غریبم باز کن دروازه را

گرچه مهمان رهت

ناخوانده است!!!!

[pooya]

چندان که تو را جفا بود با من

از دست غمت نمی کشم دامن

ای کاش تو نیز با خبر بودی

کان چشم سیه چه می کند با من

من دل به بلا سپرده ام یا تو؟

تو ترک وفا نموده ای یا من؟

بازآ که به دامنت بیاویزم

با چشم و دلی پر از تمنا من

دور از تو به تنگنای تنهایی

بنشسته، در انتظار فردا من

جز رنج و ملال و درد و ناکامی

با این که ندیده ام به دنیا من،

دیدار تو را به جان و دل مشتاق

تنها منم ای امید! تنها من.

[pooya]

دیگر زمان زمانه مجنون نیست

فرهاد

در بیستون مراد نمی جوید

زیرا بر آستانه خسرو

بی تیشه ای به دست کنون سر سپرده است

در تلخی تداوم و تکرار لحظه ها

آن شور عشق

عشق به شیرین را

از یاد برده است

تنهاست گردباد بیابان

تنهاست

و آهوان دشت

پاکان تشنگان محبت

چه سالهاست

دیگر سراغ مجنون

آن دلشکسته عاشق محزون رام را

از باد و از درخت نمی گیرند

زیرا که خاک خیمه ابن سلام را

خادم ترین و عبدترین خادم

مجنون دلشکسته محزون است

در عصر ما

عصر تضاد،عصر شگفتی

لیلی دلاله محبت مجنون است

ای دست من به تیشه توسل جو

تا داستان کهنه فرهاد را

از خاطرات خفته برانگیزی

ای اشتیاق مرگ

در من طلوع کن

من اختتام قصه مجنون رام را

اعلام میکنم.

[pooya]

در فصل برگ ریز

آمد

دلگیر

چونان غروب غمزده پاییز

و من ملال عظیمش را

در چشمهای سیاهش

خواندم

رفتیم بی هیچ پرسشی و جوابی

وقتی سکوت بود

بعد زمان چه فاصله ای داشت

دیدم که جام جان افق پر شراب بود

من در آن غروب سرد

مغموم و پر ز درد

با واژه سکوت

خواندم سرود زندگیم را

شب می رسید و ماه

زرد و پریده رنگ

می برد

ما را به سوی خلسه نامعلوم

آنگاه عمق وجود خسته ام از درد

با نگاه کاوید

در بند بند سیال سرخ جاری خون را دید

لرزید

بر روی چتر سیاه گیسوی خود را ریخت

آنگاه خیره خیره نگاهش

پرسنده در نگاه من آویخت

پرسید

بی من چگونه ای لول ؟

گفتم ملول

خندید.